X
تبلیغات
ناگفته های جنگ از زبان کمیل 5

ناگفته های جنگ از زبان کمیل 5
منتقمین کوچه های درد و هجران

               سرزمین کربلا آمد پدید                               زانوی اشتر به خاک غم رسید

               کاروان عشق برگشت از سفر                       سر زنی دارد حکایت نی ز سر

               روزها رفت و زمان با سر دوید                        سر نمی دانم کجا بر تن رسید

               گام زد نی با سر از دنبال خون                      رفت تا انا الیه راجعون

                                       ****************************

                شد اربعین                     موسم دیدار یاران و اسیران با شهیدان

                بر سر زنید                     زین مصیبت تا قیامت خون فشاند چشم انسان

                در ماتم                         سرور آزادگان دلها پریشان در غیابش شد

                         شیون کنان، بر سر زنان بهر شهیدان

                                    ****************************

چهل روز گذشت. چهل شام تااربعین گذشت. چه ملامت ها که ندیدند. آری فردا زینب خواهد آمد، لیلا خواهد آمد، سکینه خواهد آمد ، سیدالساجدین خواهد آمد و اما این کاروان گویی حرفی برای گفتن ندارد. چرا؟ این کاروان در این چهل شام سه همسفر از دست داده. دوتا طفلان مسلم بن عقیل و دیگری شه بانویی 3 ساله. بیشتر نگویم زماتم اهل البیت که خود عالمید در این مصیبتها.

دیروز چهلمین روز خاکسپاری شهدای گمنام بود شهدایی که همسن هم بودند یعنی توی یک سال متولد شده بودند. یک سوال: آیا توی این چهل روز سعی کردیم که این فرزندان ملت در این شهر احساس گمنامی نکنند؟ چند بار برسر مزارشان رفتیم؟ چند بار شمع روشن کردیم؟ آیا مزار شهدا فقط جای بچه ... هاست؟ یا شاید هم فقط جای مسجدی هاست. آیا تا به حال فکر کردیم دیدار قبر شهدا زن یا مرد جوان یا کهنسال یا نوجوان نمی شناسد. آیا تا به حال فکر کردیم که آنهایی که درون همین گلزارها خوابیده اند نه مسئول بوده اند نه سیاستمدار بلکه جوانهایی بوده اند که برایشان این مملکت مهم بود ناموسشان مهم بو ما برایشان مهم بودیم. و آنها برای ما مهم اند؟ آیا به میانگین سنی این شهیدان دقت کرده ایم؟( 90 درصد بین 14 تا 25 سال هستند). و بدانید...

و بدانید که اگر نبودند همین شهدا، دگر ایران و ایرانی نبود. همانطور که اگر نبود شهدای کربلا، زنده نبود اسلام.

ببخشید که بیش از حد سرتان را به درد آوردم. آخر واقعا اینها گمنامند، درون شهر ما هم گمنامند. وای بر ما که راهشان نیز گمنام است.

جمعه 23 دی1390 .:. .:. کمیل 5
درباره وبلاگ

دوست داریم با افتتاح این وبلاگ خاطرات جبهه و جنگ و اخبار فرهنگی شهر رو بگیم لطفا یاریمون کنید که دست تنها نمی تونیم.
لوگوی دوستان
<------- 120x60 ------->


شهدای گناوه ثامن تم ستارگان هدایت بچه های آسمانی محل لوگوی شما